| تبليغات | X |
بعد از چند وقت دوباره سر دارم می زنم و احتمالأ یه چند وقته دیگه ای هم نباشم!
فقط می خواستم یه جمله رو بگم، جمله ای که واقعأ بلاش سره من اومد:
" عشق مانند ساعت شنیه؛ در حالی که داره قلبت رو
پر می کنه، از اونور مغزت رو هم خالی می کنه! "
وقتي رفتي همه چي رفت همه ي دلبستگي رفت
شب و روز من يكي شد حتي حس زندگي رفت
ديگه بي تو مرده بودم حرف مردم شده بودم
توي آغوش نبودت تو خودم گم شده بودم
وقتي رفتي تازه فهميدم چي بودي
براي من طپش زندگي بودي
وقتي رفتي ديگه اون پنجره خوابيد
وقتي رفتي آره رفتي ، رفتي
از تو مونده يادگاري واسه ي من بيقراري
خنده رو لبامه اما از دلم خبر نداري
نه تو بودي نه ترانه نه يه حرف عاشقانه
من مگه از تو چي خواستم فقط و فقط بهانه
وقتي رفتي همه چي رفت همه ي دلبستگي رفت
شب و روز من يكي شد حتي حس زندگي رفت
ديگه بي تو مرده بودم حرف مردم شده بودم
توي آغوش نبودت تو خودم گم شده بودم
وقتي رفتي تازه فهميدم چي بودي
براي من طپش زندگي بودي
وقتي رفتي ديگه اون پنجره خوابيد
وقتي رفتي آره رفتي ، رفتي ...
براي تنهايي ات
گريستم
نه بخاطر بوسه
نه بخاطر جسم عريانت
به خاطر خودت
به خاطر زنانگي پاکت
نه بخاطر تنهايي من
نه بخاطر فراموشي
بخاطر به تو انديشيدن
در لحظات زندگي
به خاطر پاکي کلامت
در اعلام عشق
نه بخاطر جبران خطاي ديروز
نه بخاطر قضاوت فردا
بخاطر امروزت
به خاطر هر روزت
نه بخاطر آن شب ها در کنار تو
نه به خاطر امشب
در غياب تو
بخاطر عشق نهانت
که دنياييست
بخاطر تنهايي ات
در عين ازدهام
نه بخاطر فريب تو
نه بخاطر ترهم
به خاطر خاطرات ديروز
به خاطر روياهاي فردا
به خاطر تکيه گاهي امن براي تو
بخاطر معمني آسوده
براي عشق
و تو
گريستن...
روز والنتین (روز عشاق و یا روز عشق ورزی) عیدی در روز ۱۴ فوریه (۲۵ بهمنماه) و در برخی فرهنگها روز ابراز عشق است.
این ابراز عشق معمولاً با فرستادن کارت والنتین یا خرید هدایایی مانند گل سرخ انجام میشود. سابقهٔ تاریخی روز والنتین به جشنی که به افتخار قدیس والنتین در کلیساهای کاتولیک برگزار میشد، باز میگردد.
...
ما که رفتیم ولی یادت باشه دیوونه بودیم واسه تو یه عمر اسیر تو کنج این ميخونه بودیم ما که رفتیم تو بمون با هر کی که دوسش داری با اونی که پنهونی سر روی شونش می ذاری ما که رفتیم ولی این رسم وفاداری نبود قصه ی چشمای تو واسه ما تکراری نبود ما که رفتیم ولی خوب موندی سر قول و قرار خوب رها کردی دستای منو تو این دیار ما که رفتیم حالا تو می مونیو عشق جدید می دونم چند روز دیگه می شنوم جدا شدین ما که رفتیم ولی مزد دستای ما این نبود دل مل لایق این که بزاریش زمین نبود ما که رفتیم ولی چشم تو عجب نگاهی داشت جمله های پر عشق تو چه وعده هایی داشت ما که رفتیم ولیکن قدرتو دونسته بودیم بیشترم خواسته بودیم ولی نتونسته بودیم ما که رفتیم تو برو دل بده دست دیگری به قول حافظ ما هم داریم یه یار سفری ما که رفتیم تو بشین زیر نگاه عاشقش آرزوم اینه فقط تلف نشه دقایقش ما که رفتیم تو برو دنبال طالع خودت ببینم سال دیگه کی میاد تولدت ما که رفتیم تو بمون با اون که از راه اومده اون که با اومدنش آتیش به قلب من زده ما که رفتیم دل ندیم دیگه به عشق کاغذی لااقل می اومدی پیشم واسه خدافظی
رفتی اما چه بگوییم هیهات
تو ندانی که من آنروز غروب
زیر آن دره آرام و عبوس
به چه حالی بودم !
بی تو با حسرت و حرمان و سرشت
خلوتی داشتم آنجا که مپرس
کاش می دانستی
بی تو بر من چه گذشت...
تنها شاهد اشک های شبانم
همین صفحه ی سفید و جوهر سیاه است
هرگز نخواستم چشم نا محرم این لحظه های ناآشنا
فرو ریختن اشک را بر گونه هایم ببیند
همیشه بالش سکوت را زیر سر هق هق تنهایی ام گذاشتم
تا کسی صدایم را نشنود
اما تو، تو که از گریه های پنهانی من با خبری
چه کنم گاهی همین گریه های گهگاه
جای خالی تو رادر غربت ترانه هایم پر می کند
گریه کن دلم میدونم اون دیگه هیچ وقت نمیاد
رفته و واسش مهم نیس چه به روز من میاد
ببین چقد تنها شدم تو خونه بی کسیام
یکی نیس با من بباره به پای این بی کسیام
بیا بی وفا وفا کن دارم از غصه میمیرم
میخوام که این دمه آخر دستاتو باز بگیرم
نمیدونی چی می کشم تو این روزای بی کسی
قدرمو می دونی یه روز وقتی به حرفام برسی
گریه هام دسته خودم نیس دله من شکسته دنیا
دستایه جدایی عشق خط کشیدن میون ما
طاقت موندن ندارم این نفسای آخره
بگین بیاد که عاشقش واسه اون در به دره
بیا بی وفا وفا کن دارم از غصه میمیرم
میخوام که این دمه آخر دستاتو باز بگیرم
نمیدونی چی می کشم تو این روزای بی کسی
قدرمو می دونی یه روز وقتی به حرفام برسی
نوشته های پیشین